در وسائل الشيعه از عبد اللّه بن سنان ، به سند صحيح از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه رسول اللّه فرمودند : اذا صلّى علىّ و لم يتبع بالصلاة على اهل بيتى كان بينها و بين السماوات سبعون حجابا و يقول اللّه تبارك و تعالى : لا لبيك و لا سعديك يا ملائكتى لا تصعدوا دعاءه ان لم يلحق بالنّبي عترته فلا يزال محجوبا حتى يلحق بى اهل بيتى . « 1 » هنگامى كه درود و صلوات بر من فرستد و صلوات بر اهل بيتم را به دنبال نيارد ، بين اين صلوات و آسمان‌ها هفتاد حجاب و مانع خواهد بود و درودش به مقام قبول نمىرسد و خداوند متعال به چنين درود فرستنده‌اى مىفرمايد : اجابت و خوش آمدى براى تو نيست ، اى فرشتگانم ! دعاى وى را بالا مبريد اگر عترت رسول اللّه را به آن حضرت در درود ملحق نكنند . پس همواره دعاى او ممنوع و محجوب از عروج به منصه قبول است ، مگر اهل بيتم را در درود به من ملحق نمايد . الغرض ابتدا به درود و صلوات بر آل البيت عليهم السّلام كه از آداب دعا و مناجات و راز و نياز با حضرت قاضى الحاجات است ، چنان كه در مناجات مورد بحث ابتدا و اختتام به آن گرديده است ، به اين جهت است كه آن بزرگواران عليهم السّلام صراط اقوم إلى اللّه تعالى هستند كه هر كس ارادهء « اللّه » دارد بايد از اين صراط مستقيم طىّ طريق كند : « من اراد بدء بكم » حتى فرائض خمس بدون تشريك آنان در صلوات و درود بر رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله در تشهد مورد قبول نيست ، و هم اكنون ديوان محمد بن

--> ( 1 ) حديث 10 - باب 42 از ابواب ذكر .